Deniz AKIN
weblog falan…

Vallahi bugün kafam allak bullak oldu.Kurşun yemiş domuz gibi dolandım,gezmediğim yer kalmadı.Öncelikle sabah eshotlan okula giderken orta yaşlarda bir amca bindi araca.Kartında yeterli miktarda bakiye olmadığından benden kartımı istedi.Bende seve seve verdim.Elimede beş lira tutuşturdu.Sonra kartı bastı ve bende ona beş lirayı geri verdim.Onda ve bende bozuk para olmadığından kendisine paranın önemli olmadığını söyledim.Amca teşekkür etti ve boş bulduğu bir yere oturdu.Neyse geçelim gezme olayına.Bugün keyfi olarakta gezmedim hani.Yürüye yürüye helak oldum.Okuldan staj şeysi için erken ayrıldım.İlk olarak A fabrikasına gittim.Güvenlik beni direkt insan kaynaklarından bir hanımefendiyle görüştürdü.Normal olarak yaz stajını o A fabrikasında yapmam gerek.Fakat her ne hikmetse kabul etmediler ve benim bölüm şefimle görüşüp kendisini yani hanımefendiyi aramasını istedi.Güneşin altında otobüsü bekledim ve tekrar döndüm okula.Sonra okuldan beni başka bir B fabrikasının aradığını söylediler.Beni,onların fabrikasında staj yapmam için çağırıyorlarmış.Daha önceden form vermiştim onun için aramışlar beni.Haydiin yine ayrıldım okuldan güneşin altında tekrar bekledim, yine bindim otobüse.Vardım B fabrikasına.Hiçbir şeyden haberi olmayan hanımların doğal olarak dünyadanda haberleri yoktu anlaşılan.Seni aramadık dediler diyince başımdan kaynar sular döküldü.Yani böyle birşey ancak Türkiye’de olur,uzayda olmaz.Zorunlu bir şekilde okul yolu göründü.Söve söve dilimde tüğ bitti içinde bulunduğum duruma,yaşattıkları sisteme.Okula vardığımda yönetici öğretmenim beni görür görmez stajı B fabrikasında yapıyorsun dedi.Olayı anlattım, staj için herhangi bir kişiyi fabrikanın aramadığını söyledim.Sonra birkaç telefon görüşmesinden sonra staj yapacağım yeri ayarlayacaktık ama daha fazla dayanamayıp öğretmeniminde sen git evine demesiyle okuldan ayrıldım.İçimden inşallah eshot gelirde onunla rahat rahat giderim dedim ve bir baktım virajdan eshot dönüyor.Durdumdum otobüsü bastım kartımı araçta kim var kim yok bakmadan ilk gördüğüm yere oturdum.Karşımda birisi “-aa bak yine karşılaştık” diye konuştu.Karşımda oturan kişiye baktığımda sabah karşılaştığım ve benden kartımı isteyen amcanın olduğunu gördüm.Amca,dur paranı vereyim dedi bana.Elini attı cebine yine aynı para çıktı.Yani beş lira Yanında oturan abiye sordu ondada bozuk yoktu.Bana CHP lokaline gel,ben hep oradayım dedi.Oradan alırsın paranı dedi.Önemli değil,önemli değil dememe rağmen gel,gel diye söyledi amca.İyi dedik bizde,napalım.Sonra başladık muhabbete.Karşı çaprazımda oturan abi,benden para alan amca ve ben iyi bir sohbet ettik.Amcanın yanında oturan abinin(o da orta yaşlarda)öğrencilik yıllarında dedemin öğrencisi olduğunu öğrendim.Enişteminde sınıf arkadaşıymış.Diğer konulardanda konuştuk ve amcanın ineceği yere geldi otobüs.Amcayla vedalaştık ve bende bir sonraki durakta inerek evin yolunu tuttum.Telefonuda tamirciye götürmeyi unuttum.Üşengeçlik hali kısaca.İşte böyle birgün daha geçirdim.Günler çabucak geçiyor ve bizde eskiyoruz

Bu yazıya yapılacak olan yorumlardan haberdar olmak isterseniz RSS 2.0 beslemesinden faydalanabilirsiniz.
Ayrıca yazıya yorum yapabilir, veya sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.