Fırından simitimi, poğaçamı alıp bir yandan yerken, bir yandan da otobüsün geleceği saati bekliyordum. Fazla beklemeden otobüs geldi ve sabah erken saatte güreşlerin yapılacağı yere doğru yola çıktım. Hava yağmur havasıydı ama insanın içini ısıtan sıcak bir rüzgar vuruyordu yüzüme. Ormanın içinden geçerken temiz hava içime dolmuştu bile. Kahvehanelerde oturan yaşlılar ise yoldan gelen araçlara bakarak vakitlerini geçiriyordu. Yaklaşık dört beldeyi geçtikten sonra güreş alanına vardım. Sokakta develer yürütülerek ( bazıları depar attırıyordu develerine ) kızmaları sağlanıyordu. Kızmaları neticesinde hayvanların ağızları köpük içinde kalıyor. Arkadaşlarla buluşup sahanın içine

Bu yazıyı yazma gibi bir niyetim yoktu ama can sıkıntısı yüzünden yazıyor bulunmaktayım.
Gönen, Balıkesir ilimize bağlı olan, genellikle kaplıca turizmiyle tanınan ve yaşlı yurttaşlarımızın yoğun olduğu bir ilçe. Gönen’e giderken yolda pirinç ve ayçiçek tarlaları size eşlik ediyor.
Bu yaz tatilinde de gidelim, görelim dedik ailecek. Kaldığımız yerde

Dün babamla birlikte Manisa’da sınırları içerisinde bulunan Demirköprü Barajı‘na gittik. Sebebi ziyaretimiz balıklara merhaba demek ve onları hazırladığımız yemlerle beslemekti Tabi asıl amacımız, yanımızda olta bulundurarak yemleri yemek isteyen balıkları kenara çekmekti Ama olmadı. İşte, şans olmayınca olmuyor bu işler. İki hafta öncesinden o kadar hazırlık yaptık

Bu yazımda dört senemi geçirdiğim meslek lisesinden bahsedeceğim. OKS’den aldığım puanla Anadolu Teknik Lisesi Elektrik/Elektronik bölümüne yerleştim. Okula kayıt olduğum gün umudum vardı. Güzel bir yere geldiğimi düşünüyor, eğer işi öğrenirsem güzel bir mesleğimin olacağını biliyordum. Ama sadece düşündüklerim kayıt olduğum o anda kaldı maalesef. Meslek liselerinin kaderi midir bilmem ama çok b*ktan okula düştüğümü 11. sınıfta anladım. İlk iki sene iyiydi… Tabii uyanana kadar. Okul yönetimi resmen rezaletti. Hele baştaki müdür

Hafta içi arkadaşlarla Didim’e gitme planı yaptık. Neticesinde 6 arkadaş Cuma günü akşama doğru yola çıktık.  Gidiş-dönüş için aynı yolu kullandık. Didim’e gelmeden önce yolda trafik levhasına uyduk. Soralım amacaya dedik burdan mı gidiliyor diye. Amca sağolsun bir sinirlendi : ) Oğlum burdan gidilir mi hiç cevabını verince biz tamam dayı, bi’ dövmediğin kaldı lafları arasında geri dönüp doğru yola girdik. Yola çıktıktan 2-2.5 saat sonra Didim, Altınkum’a vardık. Yine orada arabayı park edecek yer ararken birine sorduk. Arkadan başka bi’ adam otel mi arıyorsunuz diye karşılık verince yok yok diyerek onu geçiştirdik Kısa bir arayışın ardından çam ağaçlarının arasında süper bir yer bulduk. Sanki orası dışarıdan gelen öğrenciler için hazırlanmıştı Orayı mağaramız olarak kabullendik : ) Akşam yemeğini yedik ve hemen insanların bol olduğu yere hücuummm

Tatilin son günlerinde sürekli Tymphony ve Zülfü Livaneli dinledim.Hatta şu yazıyı yazarken bile dinliyorum Geçmişte bloga Memleketimden İnsan Manzaraları diye yazı yazmıştım.Öğretmenin verdiği ödev nedeniyle kitabı elime almıştım Zülü Livaneli’nin söylediği şarkıların sözlerinin bir kısmı o kitapta.Mutluluğun Resmi,Saat Dört Yoksun,Özgürlük,Ada sıkça dinlediğim parçalardan sadece birkaçı

“ Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?
işin kolayına kaçmadan ama
gül yanaklı bebesini emziren melek yüzlü anneciğin resmini değil
ne de ak örtüde elmaların
ne de akvaryumda su kabarcıklarının arasında dolaşan kırmızı balığınkini
Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?
1961 yazı ortalarındaki Küba’nın resmini yapabilir misin?
Çok şükür çok şükür bugünü de gördüm
ölsem gam yemem gayrının resmini yapabilir misin üstad? “

Blogumda yazdığım 215.yazı ile karşınızdayım Tozlu arşive şöyle bir baktımda eski günleri,gençlik yıllarımı hatırladım Deftere günlük tutsam inanın bu kadar uzun süreli yazamazdım.

• Son iki haftadır yoğun program içerisindeydim.Haftaiçi ard arda sınavlar + haftasonu dershane bünyemi zorlamama sebebiyet verdi.
• Haftaiçi bir dersin sınavı vardı.Bizden 30-40 sayfayı ezberlememizi beklediler.Bizde doğal olarak ezberlemedik.Sınav saati geldi vee bizde ismilerimizi yazarak hocaya boş kağıtları verdik.

Okulda edebiyat dersimize giren öğretmen herkese belirli şairlerin kitaplarını tanıtmamız için ödev verdi.Ben de Nazım’ın "Memleketimden İnsan Manzaraları" adlı kitabını seçtim.Şimdi kitaba bakıyorum..Şiirler upuzun..İlk önce yazarın hayatını ve kitabıın içeriğini anlatan yazıyı hazırladım.Son olarak sınıfta okuyacağım şiirleri seçmem gerek Allah’ım ne günlere kaldık.Birde bugün başka bir ödev daha verdi sevgili öğretmenimiz.Hatta iki ödev birden verdi.Birincisi yaşadığımız bir olayı öyküleştirip sınıfta anlatacağız ya da herhangi bir öykü yazarının kitabını okuyup özetini çıkaracağız.İkinci ödevse gezi yazısı ile ilgili.İkinci ödev için öğretmeni direkt şu sayfaya yönlendirmeyi düşünüyorum.Kültürlü bir meslek lisesi öğrencisi olmakta ayrı bir duygu zaten.Şu sıralar okulun içinde sigara içen öğretmenleri görüncede sinirim bozuluyor..Böyle fotoğraflarını çekip okulun adıyla birlikte fotoğraflarını internet ortamında yayınlayasım geliyor..Neyse konu dışına çıktım yine.Biraz daha sabır…

"Sınavlar başladı.Bölüm dersleri işleri daha da zorlaştırıyor."

Yedi yaşımda başlıyordu okul maceram.İlk gün okuldan nasıl korktuğumu ve o korkuyla nerelere kaçtığımı hatırlıyorum.Sanki dün yaşamışım gibi aklımda herşey.Boşuna korkuyormuşum aslında.Sonuçta bana okuma yazmayı öğretecek olan kişi,ilk öğretmenim babam.Babamın eğitimiyle okuma,yazmayı 1,5 ay gibi kısa bir sürede öğrendim.Sonra okullar değiştirdim.Yıllar hemencecik geçiverdi.Şimdiyse adam olduk lise bitecek önümüzdeki yıl.Her senenin ayrı bir tadı var.Özellikle ortaokuldaki ortamı hiçbir yerde bulamam.Yarında okullar açılıyor.Ama ben ilçemizin kurtuluş yıldönümü olması sebebiyle yarın okula başlamayıp Salı günü dersbaşı yapacağım (: Tüm öğrencilere yeni eğitim yılında başarılar diliyorum.

Neyse..Bugünde bi’şeyler karaladık kendi çapımızda Herkese iyi haftalar

Başlık saçma oldu (: Son bir haftadır blogumla uğraşıyorum.Kapatayım,kapatmayayım meselesini düşündüm ve kapatmamaya karar verdim.Bloga yazamasam bile açık dursun istedim.Sonra blogu tekrar kurayım dedim.Kurdum ve bi’de ne göreyim.Tüm yazılarda Türkçe karakter sorunu var.Haydee veritabanımı sildim.Türkçe karakter sorununu düzelttim ama işlemedi.Bu seferde veritabanına tablolar yüklenmiyordu.Ben de fazla uğraşmak istemedim.Bu yüzden daha fazla uğraştırıcı bir yolu seçtim (: Google Cache sayesinde tüm yazılarımı teker teker bloga kopyaladım.Yorumları ise veritabanına yüklemeyi başardık.Sorunlar yakamızı bırakır mı?Bırakmaz tabi!Tüm yorumlar kendilerini alakasız yazılarda buldu.Artık ne yapayım böyle dursun.Bi’daha bu yazıların bulunduğu veritabanı üzerinde oynamalar yapmayacağım.Kurcaladığım zaman böyle sorunlar yakamı bırakmıyor.Neyse artık sorunu hallettim,mutluyum.

Yakın zamanda dershanem başlayacak.Şimdiden önhazırlık yapmaya başladım.Ara sıra yazılarda yazarım bloga.Haydi kendinize iyi bakın